Αντιμετώπιση των επιπλοκών της νόσου

Οι συχνότερες επιπλοκές του μυελώματος σχετίζονται με τις βλάβες που προκαλεί η νόσος στα οστά και τους νεφρούς. Άλλες σημαντικές επιπλοκές είναι η αναιμία, η ευαισθησία σε λοιμώξεις, νευροπάθεια.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική αντιμετώπιση των επιπλοκών είναι η έναρξη αποτελεσματικής θεραπείας έναντι του μυελώματος.   Για την αντιμετώπιση  πολλαπλών επώδυνων οστικών βλαβών προτιμάται η χορήγηση σχημάτων που επιτυγχάνουν ταχείες ανταποκρίσεις. Επιπλέον σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να απαιτείται και αντιμετώπιση από ειδικό ορθοπαιδικό  (π.χ. σε περίπτωση επαπειλούμενου κατάγματος) ή και χορήγηση ακτινοβολίας (π.χ. αν πιεζεται ο νωτιαος μυελός από μάζα μυελώματος).

Για τις βλάβες τω οστών ιδιαίτερο ρόλο έχουν φάρμακα που αναστέλλουν την οστική απορρόφηση, όπως τα διφωσφονικά (ζολενδρονικό οξύ, παμιδρονάτη), τα οποία  περιορίζουν τα οστικά συμβάματα (π.χ κατάγματα)  και βελτιώνουν σημαντικά τα οστικά άλγη.     Η κατάλληλη αναλγητική αγωγή, ώστε ο πόνος να περιορίζεται εάν είναι δυνατό στο ελάχιστο, η  αποφυγή παρατεταμένης κατάκλισης, και η προσεκτική κινητοποίηση είναι επίσης σημαντικά για την βελτίωση της ποιότητας ζωής. 

Η νεφρική ανεπάρκεια είναι μια αρκετά συχνή επιπλοκή η οποία αποτελεί και ένδειξη ταχείας έναρξης θεραπείας. Συχνά υποστρέφει μετά τη χορήγηση αγωγής και απαιτείτ καλή ενυδάτωση του ασθενούς,  αντιμετώπιση άλλων επιβαρυντικών παραγόντων όπως η υπερασβεστιαμία, η αποφυγή χορήγησης νεφροτοξικών παραγόντων ή διουρητικών της αγκύλης . Δυστυχώς ένα ποσοστό ασθενών θα εμφανίσει μόνιμες νεφρικές βλάβες και αρκετοί ασθενείς θα χρειαστεί να υποβληθούν σε αιμοκάθαρση, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις θα συνεχιστεί εφ’όρου ζωής.      

 

Για την αντιμετώπιση της αναιμίας μπορεί να χρειαστούν μεταγγίσεις αίματος, αλλά συχνότερα  η χορήγηση ερυθροποιητίνης (μιας ορμόνης που αυξάνει την παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων και χορηγείται υποδορίως , συνήθως μια φορά την εβδομάδα) είναι αποτελεσματική.

Για την πρόληψη των λοιμώξεων που οφείλονται στην καταστολή της ανοσίας, τόσο από το μυέλωμα όσο και από την θεραπεία,  μπορεί να χρησιμοποιηθούν προφυλακτικώς αντιβιοτικά. Η λοιμώξεις αποτελούν ιδιαίτερα συχνό παράγοντα θνητότητας ιδιαίτερα στην αρχική φάση της θεραπείας των ασθενών με μυέλωμα, και οι ασθενείς με μυέλωμα θα πρέπει να επικοινωνούν άμεσα με τον θεράποντα ιατρό τους όταν παρουσιάζουν συμπτώματα λοίμωξης , όπως υψηλό πυρετό κτλ.

{fcomment}

Share

Αυτές οι πληροφορίες προορίζονται για γενική πληροφόρηση και ενημέρωση του κοινού και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη συμβουλή ιατρού ή άλλου αρμόδιου επαγγελματία υγείας